-->

Δευτέρα 4 Μαρτίου 2013

Υποθήκη



ΥΠΟΘΗΚΗ

Σαν ποντίκια μες στα τρένα
στοιβαγμένοι μελλοθάνατοι
Πόσες βάρκες θα μισθώσουν
με τις λίρες που μαζεύουν;

Και οι μούρες στριμωγμένες
μέσα σ’ αντιασφυξιογόνες μάσκες
Πώς φοβούνται τον πνιγμό
αν ξεχάσαν ν’ αναπνέουν;

Σα σκυλιά πάνω στον πάγο
πέφτουν με μελανιασμένα πόδια
και τους βλέπουν να τρεκλίζουν
να γαβγίζουν και να κλαίνε

Τόσοι Οιδίποδες ηλίθιοι
με μπαστούνια αναπήρων
θε μου, πώς τα καταφέρνουν
να σκοντάφτουν και να πέφτουν
στην ευθεία που διανύουν;

Της θλιμμένης Κλυταιμνήστρας
τα πιστόλια στο φουστάνι
είναι του βλάκα εραστή της
που παίζει ρώσικη ρουλέτα
            Σαν μαϊμού χοροπηδάει
όταν της λέει πως την ντύνει
«τεθλιμμένη Ιουλιέτα»

Και ουρλιάζουν στερημένοι
Λεν πως «ήρθε πια η ώρα»
τώρα να εκδικηθούνε
Για τι άλλο εκλιπαρούνε
τόσους μπάτσους και παπάδες;

Άδειοι δρόμοι και αλάνες
μόνο τεθωρακισμένες αύρες
και μάτια κρύα που ελέγχουν

Μα
βαθιά απ’ το Καθαρτήριο
εκατομμύρια ψυχές
ξανά - γι’ άλλη μια φορά

θα τους μάθουνε να τρέχουν

Νίκος Χαραλαμπόπουλος

Ξημερώματα



ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ

Περπατώντας σιωπηλά σε τσιμεντένιους τοίχους
Ακροβατώντας ήσυχα πάνω σε σκόρπιες λέξεις

Είναι δύσκολο ν’ αντέξεις

Ισορροπώντας / κλαίγοντας σε στάχτες απ’ ατσάλι
Συγκρατώντας ή τέμνοντας το διαλυμένο σου
κεφάλι

από χθεσινά φετίχ
μισά νοήματα ή σκέψεις
Είναι δύσκολο ν’ αντέξεις

Κι αν είχες να προτείνεις πως το μέλλον είναι εδώ
ή πως αλλιώς θα νόμιζες ότι η νύχτα έχει ώρες που
δεν ξέρεις;

Είναι βαρύ να το προφέρεις;

Τι σου ’παν; Ηρεμιστικά ή αντιόξινα;
Δε θυμάσαι και στριμώχνεσαι
Οι τοίχοι κλείνουν πίσω τους ό,τι ’χες να διαλέξεις

Κι είναι νωρίς για υποσχέσεις

Το τηλεφώνημα; Ήταν τρεις ή τέσσερις;
Ήταν ξημέρωμα σίγουρα
Ήταν το χάδι του; Ή τα σημάδια από οικείες επιθέσεις;

Κι είναι αργά για υποθέσεις…


Νίκος Χαραλαμπόπουλος

Κυριακή 3 Μαρτίου 2013

Μια ζεστή, μεστή και μαζική εκδήλωση στο Βύρωνα!

Χτές Σάββατο στη Λαμπηδόνα διοργανώθηκε από το Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα, η παρουσίαση της συλλογής εικαστικών και τραγουδιών "Μέρες από ατσάλι", στον πολύ όμορφο και ζεστό χώρο της Λαμπηδόνας. Δεν κρύβουμε πως σε τέτιους καιρούς όπου η μάχη για την επιβίωση τίθεται από πολύ κόσμο στην πρώτη γραμμή, αμφιβάλαμε και οι ίδιοι για την επιτυχία μιας τέτιας εκδήλωσης... Μιας εκδήλωσης όπου το κυρίαρχο στοιχείο θέλαμε να ήταν η συζήτηση και οι προβληματισμοί για τον καλλιτέχνη ως εργαζόμενο, για τον ρόλο της τέχνης στο πλευρό του κινήματος. Ένα σοβαρό θέμα που όμως αναρωτιόμασταν κατά πόσο μπορεί να αγγίξει έναν ευρύτερο κόσμο πέρα από αυτούς που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ασχολούνται με μια μορφή τέχνης και αυτούς που ενδιαφέρονται για αυτά τα ζητήματα. Ήρθε η ίδια η εξέλιξη της εκδήλωσης για να μας διαψεύσει με θετικό τρόπο! Η συζήτηση ξεκίνησε με 40 άτομα τα οποία πολύ γρήγορα έφτασαν τα 80. Η ίδια η συζήτηση χαρακτηρίστηκε από πολύ ενδιαφέρουσες ερωτήσεις και τοποθετήσεις που την ανέβασαν ποιοτικά!