-->

Σάββατο 9 Μαρτίου 2013

Θάνατος από μονοξείδιο της φτώχειας

Προς  ποιητές

Ευελπιστώ έστω και τώρα
την ύστατη στιγμή
να γραφτεί ένα ποίημα
για τον θάνατο
τον πραγματικό θάνατο
αυτόν που μυρίζει μονοξείδιο της φτώχειας.

Για λίγο λοιπόν
την μούσα σας αφήστε να γευτεί
την φρέσκια μυρωδιά του θανάτου
πάνω στα ξυλιασμένα κορμιά
μιας γενιάς προγραμμένης
με ανέχεια

και μετά - ως είθισται -
επιστρέψτε στην σιωπή σας
και βυθιστείτε στην ανυπαρξία
αφήνοντας τις λέξεις του θανάτου
να γονιμοποιήσουν την ζωή
με την άρνησή του

ίσως η ζωή σας επιστρέψει
την αιωνιότητα που τόσο διψάτε!


1/3/2013
Μάρκος Πικρός

Πέμπτη 7 Μαρτίου 2013

"Σκέψεις και προβληματισμοί για τον καλλιτέχνη ως εργαζόμενο και τη σχέση του με το εργατικό-λαϊκό κίνημα".

Με αφορμή την παρουσίαση της, αφιερωμένης στον αγώνα των χαλυβουργών,  συλλογής «Μέρες από ατσάλι». Αρχική τοποθέτηση της ΤΕΚ στην συζήτηση/συναυλία παρουσίασης της συλλογής που διοργάνωσε το Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα στις 6 Μαρτίου 2012.

  Θέλουμε να ευχαριστήσουμε το Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα για την πρωτοβουλία του να παρουσιάσει τη δουλειά μας και να μας προσκαλέσει για μια συζήτηση σχετικά με αυτή. Το αποτέλεσμα των συλλογικών προσπαθειών μας μπορείτε να το δείτε και να το ακούσετε στην συλλογή καλλιτεχνικών έργων με τίτλο «Μέρες από ατσάλι» που δημοσιεύσαμε στο διαδίκτυο αλλά και διαθέτουμε σε μορφή cd rom, χωρίς αντίτιμο - μόνο με προαιρετική οικονομική ενίσχυση - με αφορμή τον ένα χρόνο από την έναρξη της απεργίας των χαλυβουργών. Μια απεργία που κράτησε 9 μήνες, απ’ τον Οκτώβρη του 2011 έως τον Ιούλη του 2012, κόντρα στην τρομοκρατία του βιομήχανου Μάνεση και της τάξης του, κόντρα στους μηχανισμούς του αστικού κράτους, κόντρα στη συκοφάντηση και την παραπληροφόρηση. 272 μέρες σκληρής ταξικής πάλης, αλληλεγγύης, περήφανης αντίστασης και αξιοπρέπειας. 

Η αρχική τοποθέτηση του Κοινωνικού Πολιτιστικού Κέντρου

Τα τελευταία τριάμισι χρόνια η Ελληνική και η Ευρωπαϊκή κοινωνία βυθίζεται  στη δίνη της κατάρρευσης ενός κοινωνικοοικονομικού προτύπου και μοντέλου οργάνωσης το οποίο κατά την εικοσαετία που πέρασε, θεωρούνταν η μοναδική ρεαλιστική πρόταση για τον κόσμο. Θεμελιώδες χαρακτηριστικό του κυρίαρχου και υπό οξύτατη κρίση κοινωνικοοικονομικού μοντέλου οργάνωσης αποτελεί ότι η ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών διαμεσολαβείτε μέσα από την συστηματική επιδίωξη της μεγιστοποίησης του επιχειρηματικού ατομικού ή εταιρικού κέρδους. Κανένα αγαθό δεν παράγεται, καμία επένδυση για την παραγωγή προϊόντων ή υπηρεσιών δεν επιχειρείται, αν δεν εξασφαλιστεί εκ των προτέρων ότι μέσα από την εμπορευματική και οικονομική εκμετάλλευση του, για τους επίδοξους επενδυτές και παραγωγούς του, δεν αποφέρει το επιδιωκόμενο κέρδος.